Δημήτρης Στεργίου

Αγαπητοί μου φίλοι, νιώθω την ανάγκη να γράψω δυο λόγια για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη μουσική και μία ανησυχία για το μέλλον της λαϊκής μας παράδοσης. χωρίς βέβαια να ελπίζω ότι θα έχει ιδιαίτερη απήχηση και θα αναγνωσθεί από πολλούς.

Είναι εδώ και μία πενταετία και όσο πάει το φαινόμενο γίνεται πιο έντονο, όπου το μπουζούκι ως μουσικό όργανο απαξιώνεται συστηματικά. Σε όλα τα μέσα, δεν ακούγονται σχεδόν καθόλου τραγούδια που να έχουν μπουζούκι ή αν υπάρχει αυτό είναι απλά συνοδευτικό, χωρίς να ακούγεται ο ήχος του. Μικρές εξαιρέσεις γίνονται από τα κρατικά μέσα, με μονωμένες εκπομπές αφιερωματικού χαρακτήρα. Ειδικά στο ραδιόφωνο από τους εκατοντάδες σταθμούς που υπάρχουν ζήτημα είναι να υπάρχουν δύο τρεις σταθμοί που να παίζουν λαϊκή μουσική και αναφερόμαστε σε πραγματική λαϊκή μουσική και όχι αυτές τις αηδίες που μας σερβίρουν οι δισκογραφικές ως λαϊκό τραγούδι.

Όπως είχε πει και ο μεγάλος Στέλιος Καζαντζίδης τα τραγούδια γίνονται γνωστά από το ραδιόφωνο. Και είχε απόλυτο δίκιο και αυτό ισχύει ακόμα και σήμερα γιατί το ραδιόφωνο είναι ένα μέσο όπου επικεντρώνεσαι στον ήχο και όχι στην εικόνα. Και ο κόσμος ακούει πάρα πολύ ραδιόφωνο, στο αυτοκίνητο, στην εργασία, σε καφετέριες, παντού.

Οι δισκογραφικές από τη μεριά τους συνάπτουν συμβόλαια με σύνθετες που δεν έχουν σχέση με τη λαϊκή μουσική. Ακόμα και μόνο με την ιδέα ότι ένα τραγούδι είναι γραμμένο για μπουζούκι ή μπορεί να περιέχει μπουζούκι, το απορρίπτουν. Σύνθετες που παρουσιάζουν τα τραγούδια τους σε δισκογραφικές εταιρείες, παίρνουν την απάντηση  ότι δεν μπορούμε να τα παίξουμε αυτά τα τραγούδια, καθώς έχουν μπουζούκι και δεν είναι της μόδας. Πραγματικά τέτοιο μένος και μισός για τη λαϊκή μουσική και το μπουζούκι δεν υπήρχε ούτε στην απαγόρευση του. Μιλάμε για πλήρη αποκλεισμό και συστηματική προσπάθεια να το οδηγήσουν στην αφάνεια.

Το οξύμωρο της όλης υπόθεσης είναι ότι ο κόσμος αγαπάει το μπουζούκι και τη λαϊκή μουσική. Υπάρχουν εκατοντάδες μικρά μαγαζιά όπως τσιπουράδικα, ταβέρνες, μεζεδοπωλεία, με μικρές ορχήστρες με βάση το μπουζούκι και τη λαϊκή μουσική που οι θαμώνες πραγματικά διασκεδάζουν και τους αρέσει αυτό που ακούν.

Το μπουζούκι είναι συνδεδεμένο με την Ελλάδα και τη σύγχρονη παράδοση της. Όσες προσπάθειες και να γίνονται δεν πρόκειται να φύγει από το DNA του Έλληνα. Αυτό ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους όλες οι δισκογραφικές, τα τηλεοπτικά κανάλια, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί κι όλα τα αμόρφωτα πλάσματα που έχουν βάλει να τα διευθύνουν. Ας το σκεφτούν καλά, να αλλάξουν ρώτα και δώσουν στη λαϊκή μουσική, χώρο να ακουστεί και να αγαπηθεί από όλους.

Η λαϊκή παράδοση και ο όγκος των λαϊκών τραγουδιών είναι τεράστιος και δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ. Υπάρχουν πάρα πολλά νέα παιδιά, εξαιρετικοί οργανοπαίχτες του μπουζουκιού και με βαθιά γνώση λαϊκών δρόμων που εξασφαλίζουν ότι όλο αυτό δεν θα χαθεί ποτέ. Γιατί όπως λέει και ο μεγάλος Στράτος Διονυσίου:
 
 
όσο υπάρχει τράπουλα θα βγαίνουνε ρηγάδες
κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι θα βγαίνουν μαθητάδες.