Ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί ήταν ο τελευταίος μονάρχης του Ιράν όπου και εκθρονίστηκε το 1979. Ακολούθησε ένα μοντέλο διακυβέρνησης όπου προασπιζόταν την ελευθερία και τα δικαιώματα του ανθρώπου, εφαρμόζοντας ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που το ονόμαζε «Λευκή Επανάσταση». Το όραμά του για το Ιράν ήταν να φέρει τη χώρα του πιο κοντά στα δυτικά πρότυπα, να γίνει σαν την Αμερική και δυνατή σαν το Ισραήλ. Στον κοινωνικό τομέα προσπάθησε να αποβάλει τις παραδοσιακές μουσουλμανικές αντιλήψεις και να εκσυγχρονιστεί, ειδικά στον τομέα της ισότητας ανδρών-γυναικών.
 
Το  όλο εγχείρημα απέτυχε, εξαιτίας της έκδηλης διαφθοράς που επικρατούσε στον κυβερνητικό τομέα. Ο δε Σάχης είχε συγκεντρώσει αμύθητο πλούτο, ενώ από την άλλη, ο λαός αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα διαβίωσης.
 
Όλη αυτή η κατάσταση έδωσε χώρο στη θρησκευτική ηγεσία να ανελιχθεί και να συμπαρασύρει μαζί της ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού. Οι πρώτες διαμαρτυρίες έφεραν το Σάχη στο να λάβει την απόφαση της απαγόρευσης της μπούργκας και γενικά οποιασδήποτε κάλυψης του προσώπου. Καθώς η εξέγερση του λαού λάμβανε μεγαλύτερες διαστάσεις, η μπούργκα και η κάλυψη του προσώπου αποτέλεσε ένδειξη αντίστασης προς την εξουσία.
 
Με την πτώση του Σάχη και την εγκαθίδρυση των Ισλαμιστών στην εξουσία, η κατάσταση παγιώθηκε. Άθελα του ο λαός συμμετέχοντας σε ένα κίνημα που ζητούσε την αλλαγή και τη δικαιοσύνη, περιήλθε σε μία μακρά περίοδο σκοταδισμού, υπό την ομπρέλα της ισλαμικής τρομοκρατίας.

 
 
Φωτογραφία γυναίκας από το Ιράν εν έτει 1965. Δυστυχώς τα πράγματα άλλαξαν ριζικά και προς το χειρότερο τα επόμενα χρόνια, με την εγκαθίδρυση των ισλαμιστών και τον πλήρη έλεγχο από το θρησκευτικό κράτος. Τα δικαιώματα των γυναικών πλήγηκαν ανεπανόρθωτα, επιβάλλοντας τους έναν τρόπο ζωής που παραπέμπει αιώνες πριν. Το στενάχωρο στην παρούσα κατάσταση είναι ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρξει ανατροπή. Σκοταδισμός και μισαλλοδοξία.