Το «Γεώργιος Καραϊσκάκης» κατασκευάστηκε το 1895, ως ποδηλατοδρόμιο προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Παραχωρήθηκε ως δωρεά στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων από την εταιρεία σιδηροδρόμων όπου ήταν και ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου. Το ποδηλατοδρόμιο άρχισε να χρησιμοποιείται και ως ποδοσφαιρικό γήπεδο τη δεκαετία του 1920. Την επωνυμία αρχικά γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης απέκτησε επί μεταξικής δικτατορίας, συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 1938, προς τιµήν του µεγάλου Έλληνα αγωνιστή, Γεωργίου Καραΐσκάκη που σκοτώθηκε πλησίον του γηπέδου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.

Παρά τη σπουδαιότητα των εγκαταστάσεων για το ποδόσφαιρο του Πειραιά, της πρωτεύουσας και της χώρας συνολικά, η  Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων προχώρησε στην ουσιαστική αναβάθμιση μόνο έπειτα από 60 χρόνια λειτουργίας τους. Βασιζόμενη κυρίως σε οικονομική αρωγή του βιομηχάνου και παράγοντα του Εθνικού και του ελληνικού ποδοσφαίρου Δημήτρη Καρέλλα, ανέλαβε στις αρχές του 1953 τα πρώτα εκτεταμένα έργα, τα οποία διήρκεσαν περισσότερο από μία τριετία. Το γήπεδο στη νέα του μορφή περιλάμβανε αγωνιστικό χώρο κανονικών πλέον διαστάσεων, διέθετε πολλαπλάσια χωρητικότητα 22.000 θεατών καθήμενων και όρθιων. Χρησιμοποιήθηκε δε από την έναρξη της ποδοσφαιρικής περιόδου 1956-57.

Το 1964 ανακατασκευάστηκε για να μετατραπεί σε στάδιο (γήπεδο και στίβος), με το κόστος να ανέρχεται σε 20 εκατομμύρια δραχμές και τα εγκαίνια να πραγματοποιούνται στις 11 Μαρτίου 1964. Τότε άλλαξε και η ονομασία του, σε «Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης». Η χωρητικότητά του «Γ. Καραϊσκάκης» μετά την δεύτερη ανακαίνιση έφτανε κοντά στις 40000 θέσεις.

Εκεί διεξήχθησαν μεγάλα αθλητικά γεγονότα όπως αγώνες του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου (1969), τελικοί του Κυπέλλου Ελλάδος και του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης (1971). Αποτέλεσε την έδρα του Εθνικού και Ατρομήτου όπως και του Ολυμπιακού όπου εκεί γράφτηκε η μεγάλη ιστορία του που είναι συνυφασμένη µε το στάδιο. Επίσης έχει αγωνισθεί η οµάδα της Προοδευτικής όπως και σύλλογοι της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς. Στο στάδιο επίσης διεξαγόταν και όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Πειραιά όπως και πάρα πολλοί αγώνες της Εθνικής Ελλάδας.



Σεπτέμβριος του 2000. Ο πύργος είχε ήδη κατεδαφιστεί.



Μάιος του 1998 κατά τη στέψη του πρωταθλητή Ολυμπιακού


Στη δεκαετία του 1970



Δεκαετία 1960. Στα δεξιά διακρίνεται η παραλία


Την ώρα του αγώνα από τη θύρα 13


1969, στο βάθος η Καστέλλα και η παραλία χωρίς τις εκχωματώσεις του ΣΕΦ.


Ίσως η πιο παλιά φωτογραφία. 
1896 κατά τη διεξαγωγή των αγώνων ποδηλασίας στους Ολυμπιακούς αγώνες.



Το στάδιο στο βάθος, από το λόφο του Προφήτη Ηλία .



Ο αγωνιστικός χώρος


Εθνικός Πειραιά


Ολυμπιακός


Ατρόμητος Πειραιά



Κατάμεστες οι εξέδρες του σταδίου παρόλο τη βροχή


Κατάθεση στεφάνων έξω από τη θύρα 7

Θύρα 7